Lutka Pink (wł. Ludwika Pinkusiewicz) (ur. 1906 w Warszawie, zm. 1998 w Nowym Jorku) – polska malarka, od 1937 roku tworząca we Francji.

Życiorys Młodość w Polsce Urodziła się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej jako Sznajdla Łaja Pinkusewicz. W późniejszych latach utrzymywała, że urodziła się w 1916 r. i ten rok podawała we wszystkich dokumentach. Ukończyła pięcioletnie żydowskie gimnazjum żeńskie "Chawaceles" (hebr. Lilia), a od 1928 r. studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, mimo iż dziewczęta z ortodoksyjnych żydowskich rodzin bardzo rzadko kontynuowały naukę po gimnazjum. Jej wykładowcami byli Mieczysław Kotarbiński, Władysław Skoczylas, Felicjan Szczęsny Kowarski oraz Michał Walicki; uczęszczała również na wykłady Karola Stryjeńskiego, a także uczestniczyła w organizowanych przez niego obozach sportowo-malarskich. Podczas nauki jej prace były prezentowane na wystawach zbiorowych w Instytucie Propagandy Sztuki.

Dyplom ukończenia studiów otrzymała w 1934 r., a następnie poświęciła się sztuce. W tym okresie powstawały pejzaże, martwe natury i portrety, tworzyła lekkimi pociągnięciami pędzla, przywiązując wagę do światła i materii. Większość obrazów z tego okresu zaginęła podczas II wojny światowej.