Jednak z nich dwóch na przesłuchaniu zjawił się tylko Meir Rotenberg, w towarzystwie Abrahama Kamienicera i Jakuba Bereksohna, jego tłumacza, gdyż nie znał on języka polskiego. Na skutek zeznań Meira udało się doprowadzić do tego, iż chasydyzm w Królestwie Polskim był znów tolerowany, a zakaz modlitw cofnięty.
W 1809 roku zastąpił cadyka i rabina Abrahama Joshua Heschela na stanowisku rabina Opatowa, 6 lat później w 1815 roku, został rabinem w swoim rodzinnym mieście Stopnicy. W tym samym roku na skutek rozłamu chasydyzmu w Przysusze i śmierci Jakuba Izaaka Horowica, został mianowany na jego następcę.
Meir Rotenberg był zwolennikiem ideologii Elimelecha z Leżajska tak samo jak jego mentor Horowic, który rozwinął doktrynę cadyka o aspekt materialny. Natomiast Meir Rotenberg uważał, iż cadyk to nie tylko przywódca duchowny, ale ktoś kto działa w sferze publicznej swej społeczności i jest odpowiedzialny za jej potrzeby materialne.
W 1816 roku na stanowisko rabina Stopnicy został wybrany jego syn Mojżesz Izrael Rotenberg, a Meir Rotenberg powrócił do Opatowa.