Jan Drozd SDS, imię świeckie Gerard, (ur. 10 października 1914 w Halembie, zm. 29 listopada 1996 w Krakowie) – polski ksiądz katolicki, salwatorianin, biblista, tłumacz Pisma Świętego.
Życiorys Do nowicjatu w zgromadzeniu salwatorianów wstąpił w 1933, pierwsze śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1934, święcenia kapłańskie przyjął 12 maja 1940, studiował też na tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim polonistykę i romanistykę, pod kierunkiem Stanisława Pigonia napisał pracę magisterską Dramaty C.K. Norwida. W 1948 obronił na UJ pracę doktorską Wpływ epikureizmu na saduceizm napisaną pod kierunkiem Aleksego Klewka. W latach 1951–1961 był wykładowcą Seminarium Duchownego w Nysie, w latach 1958-1968 w Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, wykładał też w Wyższym Seminarium Duchownym salwatorianów w Bagnie.
Dla Biblii Tysiąclecia przetłumaczył Księgę Sędziów, Księgę Ezechiela i Ewangelię św. Jana, dla Biblii poznańskiej Księgę Ezdrasza, Księgę Nehemiasza, Księgę Tobiasza, Księgę Judyty, Księgę Estery, Księgę Przysłów, Pieśń nad pieśniami, Księgę Koheleta i Księgę Barucha, w serii tzw. komentarzy KUL – Księgę Ozeasza i Księgę Joela.
Opublikował wiele książek poświęconych m.in.