Pomimo iż akcję ratunkową utrudniał silny wiatr i rzęsisty deszcz, udało się przetransportować wszystkich rozbitków z tratwy ratunkowej na pokład jednego ze statków, którym następnie powrócili oni do bazy w Aberdeen. Śmigłowiec ostatecznie zatonął o godzinie 18:03 (UTC).

Śledztwo Do zbadania przyczyn katastrofy oddelegowano brytyjską komisję badania wypadków lotniczych AAIB (Air Accidents Investigation Branch), którą kierował inspektor E.J. Trimble. Niemal natychmiast wysnuto przypuszczenie, że do wypadku mogła przyczynić się lekkomyślność pilotów i zlekceważenie pogarszających się gwałtownie warunków pogodowych. Śledczy uznali wersję załogi - wskazującą uderzenie pioruna jako przyczynę wypadku - za mało wiarygodną, ponieważ nigdy wcześniej uderzenie pioruna nie spowodowało katastrofy jakiegokolwiek śmigłowca. Przełom w śledztwie nastąpił po wydobyciu z dna morza fragmentów silnika z feralnym śmigłem - śledczy dość szybko odkryli, że krawędzie łopat noszą ślady wypalenia, spowodowanego silnym wyładowaniem. Podczas kolejnych badań odkryto, że łopaty, produkowane od 1980 roku z lekkich kompozytów, nie przeszły stosownych badań pod kątem uderzeń piorunów.