Wierzyli oni, że scentralizowana władza z pominięciem banków lokalnych jest niekorzystna dla zdrowego systemu monetarnego, naruszała prawo własności oraz działała głównie na korzyść interesów gospodarczych zindustrializowanej Północy kosztem rolniczego Południa. Ponadto twierdzili oni, że utworzenie takiego banku jest niezgodne z konstytucją, która wyraźnie mówi, że to Kongres reguluje wagę, wymiary oraz emisję pieniędzy, a nie mennica.
W trakcie głosowania nad projektem ustawy w Izbie Reprezentantów, pierwsza jej część obejmująca utworzenie państwowej mennicy nie spotkała się z większym oporem i została przyjęta. Spodziewano się, że druga oraz trzecia część związana z powołaniem banku oraz jego finansowaniem, także zostanie zaakceptowana w głosowaniu. Ostatecznie tak się stało. Wersja ustawy Izby Reprezentantów oprócz pewnych jednostkowych protestów została uchwalona. Projekt ustawy Senatu spotkał się z jeszcze mniejszą ilością sprzeciwów. Problemy pojawiły się, kiedy ustawa Izby Reprezentantów miała być głosowana w Senacie, a projekt Senatu w Izbie Reprezentantów. W Senacie zwolennicy Hamiltona sprzeciwili się poprawce Izby Reprezentantów, dotyczącej podatku akcyzowego.