jego życzenie zostało spełnione. Na wieść o śmierci Agnara i Erica Björn, Aslaug i Hvitserk, którzy spędzali tam czas grając w tablut, wpadli we wściekłość i popłynęli do Szwecji z dużą armią. W wielkiej bitwie zabili Eysteinna.
Zgodnie z treścią sagi, ich ojciec Ragnar został pojmany i zabity w Anglii przez króla Ellę na skutek podjęcia ryzykownej próby przeprowadzenia inwazji. W akcie zemsty Björn i jego bracia zaatakowali Ellę, ale zostali zmuszeni do wycofania się. Zorientowawszy się, że nie uda się od razu pokonać angielskiego króla, Ivar postanowił zgodzić się na pojednanie. Zażądał jedynie tyle ziemi, ile byłaby w stanie przykryć skóra wołu i poprzysiągł Elli, że już nigdy nie wytoczy przeciwko niemu wojny. Następnie Ivar pociął skórę wołu na tak cienkie paski, że po połączeniu opasałyby ogromną fortecę (zgodnie ze starszą sagą był to York, z kolei zgodnie z młodszą sagą Londyn), którą mógłby przejąć. Uzyskawszy rozgłos w Anglii, Ivar zwrócił się do swoich braci, aby zaatakować po raz kolejny, a już podczas bitwy sprzymierzył się z nimi. W geście lojalności wobec Ivara podobnie uczynili angielscy wodzowie i ich oddziały. Ella został pojmany, a na plecach wycięto mu w zemście krwawego orła. Następnie Björn i jego bracia plądrowali Anglię, Normandię, Francję oraz Lombardię aż dotarli do miasta Luna we Włoszech.