Cerkiew św. Spirydona określana jako nowa (rum. biserica Sfântul Spiridon-Nou) – prawosławna cerkiew w Bukareszcie, w jurysdykcji archieparchii Bukaresztu Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Największa czynna cerkiew w Bukareszcie, ustępująca rozmiarami niedokończonej katedrze Zbawienia Narodu.
Historia Cerkiew znajduje się w dzielnicy Bukaresztu historycznie związanej z prawosławną metropolią Wołoszczyzny; w XVIII w. znajdował się w niej monaster, z którego nic nie pozostałoCatedrala Sf. Spiridon Nou.
Cerkiew św. Spirydona była budowana w latach 1852–1858, zaś jej konsekracja odbyła się 8 listopada 1860. Inicjatorami wzniesienia obiektu byli metropolita Wołoszczyzny Nifon oraz hospodar Wołoszczyzny Barbu Știrbei. Obiekt poważnie ucierpiał podczas trzęsienia ziemi w 1940, a następnie w czasie bombardowań w 1944. Świątynię odrestaurowano w latach 1948–1954 z inicjatywy patriarchy rumuńskiego Justyniana, który został w niej intronizowany na urząd. Powtórnej konsekracji świątyni po zakończeniu remontu dokonali wspólnie patriarcha Justynian oraz patriarcha Bułgarii Cyryl. Po tej dacie cerkiew św. Spirydona stała się katedrą patriarchalną, w której podejmowano biskupów innych Kościołów przybywających z oficjalnymi wizytami i wyświęcano nowych hierarchów.