Stanisław Świacki, ros. Станислав Феликсович Свяцкий, ur. w Kliczowie, zm. 1954 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Stanisław Świacki urodził się 7 marca 1867 roku w majątku Kliczów, w ówczesnej guberni mohylewskiej, w rodzinie Feliksa, obywatela ziemskiego, i Anny z domu Deboy-DewoynaZdzisław Nicman, Stanisław Świacki ..., s. 18, Alexey Likhotvorik, Свяцкий Станислав Феликсович i Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330.. 8 maja 1884 roku, po ukończeniu pięciu klas gimnazjum w Mohylewie, wstąpił do Wileńskiej Szkoły Piechoty Junkrów. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 161 Aleksandropolskim pułku piechoty, a kontynuował w 214 Mokszańskim pułku piechoty, a później 189 Izmailskim pułku piechoty. W 1910 roku ukończył Oddział Kozacki Oficerskiej Szkoły Strzeleckiej (ros. Офицерская стрелковая школа „успешно”, казачий отдел) w Oranienbaum (obecnie Łomonosow)Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330 podał, że była to kozacka szkoła junkrów w Orenburgu.. Od 17 lipca 1915 roku do 18 lutego 1917 roku dowodził 191 Largo-Kagulskim Pułkiem Piechoty, a następnie objął dowództwo II Brygady 188 Dywizji Piechoty, która została sformowana w styczniu 1917 roku, w Rumunii, w składzie XXIV Korpusu.