Stanisław Jerzy Gdula (ur. 1935 we Lwowie, zm. 12 listopada 2011 w Bielsku-Białej) – polski inżynier mechanik-energetyk, specjalista w dziedzinie termodynamiki i energetyki cieplnej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława Tadeusza (1905–1960), nauczyciela matematyki, i Jadwigi z domu Romańskiej. Miał pięcioro rodzeństwa: Barbarę, mechanika-energetyka, Andrzeja, dr. nauk technicznych, mechanika-energetyka, Jolantę, chemika, Krzysztofa, automatyka, Prezesa Zarządu Vattenfall Sales Poland w Gliwicach, i Zbigniewa (1940–1941). W roku akademickim 1957/58 ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej, uzyskując stopień naukowy magistra inżyniera mechanika-energetyka. Od 1957 był asystentem, od 1960 starszym asystentem w Katedrze Teorii Maszyn Cieplnych kierowanej przez prof. Stanisława Ochęduszko. Uchwałą Rady Wydziału Mechaniczno-Energetycznego w 1963 uzyskał tytuł doktora nauk technicznych za pracę pt. Przepływ ciepła w ciałach stałych przy skokowych, periodycznych zmianach temperatury ośrodka (promotor: prof. Stanisław Ochęduszko) i otrzymał stanowisko adiunkta w Katedrze Teorii Maszyn Cieplnych. W 1965 ukończył przewód habilitacyjny uzyskując stopień naukowy docenta na podstawie pracy pt. Przewodzenie ciepła w prętach pryzmatycznych i żebrach.