Géza Szőcs (ur. 21 sierpnia 1953 w Târgu Mureș, zm. 5 listopada 2020 w Budapeszcie) – węgierski poeta, opozycjonista, polityk.
Studiował hungarystykę i rusycystykę na uniwersytecie w Kolożwarze. Podczas studiów zaangażował się w działalność opozycyjną. Pierwszy tom wierszy opublikował w 1975 roku. Dzięki Andrásowi Sütő w 1979 roku otrzymał stypendium, które umożliwiło mu podróż do Austrii, Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych. Po powrocie kontynuował działalność w opozycji demokratycznej, współredagował podziemne czasopismo „Ellenpontok”. W 1983 został aresztowany, a po opuszczeniu aresztu był represjonowany przez tajne służby, nielegalnie więziony i torturowany. W 1986 opuścił Rumunię i wyemigrował do Szwajcarii, gdzie pracował w Radiu Wolna Europa, a następnie do Stanów Zjednoczonych. W Ameryce poznał Györgya Faludyego, spotkanie było początkiem wieloletniej przyjaźni. Szőcs powrócił do Europy w roku 1990. Przez pewien czas kierował biurem Radia Wolna Europa w Budapeszcie, następnie wrócił do Rumunii i zaangażował się w działalność Związku Demokratów Węgierskich w Siedmiogrodzie. Zasiadał w rumuńskim Senacie. Po przeprowadzce na Węgry był prezesem węgierskiego PEN Clubu i Ministrem Kultury w rządzie Viktora Orbána.