Tadeusz Kański, właśc. Tadeusz Drohomirecki (ur. 19 lipca 1902 w Raju, zm. 5 sierpnia 1950 w Warszawie) – polski aktor, reżyser oraz scenarzysta.
Życiorys Studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej oraz aktorstwo w tamtejszej szkole dramatycznej. Następnie wyjechał do Włoch, by kontynuować naukę w obu kierunkach. Tam też, od 1926 roku, grał w filmach wytwórni Stefano Pittalugi. Po powrocie do kraju, w latach 1931–1939 występował w polskich produkcjach oraz grał w teatrach Lwowa i Warszawy. Był również współscenarzystą filmu Sygnały (reż. Józef Lejtes).
Podczas II wojny światowej był założycielem i kelnerem kawiarni artystycznej „Sztuka”, umiejscowionej w podziemiach przedwojennego drapacza chmur Prudential. Po zamachu na Igo Syma, został wraz z innymi aktorami wywieziony 6 kwietnia 1941 do obozu Auschwitz-Birkenau (nr więzienny 12860). Po zwolnieniu z obozu w roku 1941 wrócił do Warszawy, wstąpił do AK i zaangażował się w życie konspiracyjne, wziął udział w powstaniu warszawskim, a po jego upadku udał się do Zakopanego, gdzie doczekał końca wojny.