Stanisław Makary Zagrodzki (ur. 21 marca 1906 w Żydówku, zm. 18 sierpnia 1980 w Warszawie) – polski specjalista w dziedzinie cukrownictwa, profesor Politechniki Łódzkiej.

Życiorys Szkołę średnią ukończył w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. W 1928 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1928–1939 pracował w Cukrowni Chełmża.

13 sierpnia 1929 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. 21 czerwca 1930 ukończył szkołę, jako prymus 4. baterii. Praktykę odbył w 28 Pułku Artylerii Polowej w Zajezierzu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 15. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Łodzi.

W 1948 roku został zaproszony na Politechnikę Łódzką przez ówczesnego rektora prof. Bohdana Stefanowskiego do prowadzenia wykładów z zakresu cukrownictwa na Wydziale Chemicznym. W 1950 roku zorganizował Wydział Chemii Spożywczej i został jego pierwszym dziekanem – pełnił tę funkcję w latach 1950–1952 i 1958–1960.