Był autorem i współautorem 220 publikacji naukowych, 40 patentów dotyczących nowych linii technologicznych i urządzeń stosowanych w różnych gałęziach przemysłu spożywczego oraz w energetyce oraz ponad 50 artykułów naukowych, technicznych i popularyzatorskich. Wypromował 22 doktorów nauk technicznych.
Od powstania Katedry Cukrownictwa i Technologii Środków Spożywczych w 1950 roku (przekształconej w 1970 roku w Instytut Chemicznej Technologii Żywności) był jej dyrektorem do chwili przejścia na emeryturę w 1976 roku. Był stałym członkiem rady naukowej Międzynarodowej Komisji Techniki Cukrowniczej CITS, współzałożycielem, wiceprzewodniczącym i członkiem honorowym Komitetu Technologii i Chemii Żywności PAN, wieloletnim przewodniczącym Rady Naukowej do Spraw Techniki i Ekonomiki przy Ministrze Przemysłu Spożywczego i Skupu, przewodniczącym rady naukowej Instytutu Przemysłu Cukrowniczego. Był autorem projektu utworzenia oraz organizatorem i naczelnym inżynierem pierwszego proekologicznego kombinatu cukrowniczego w Chełmży.