Wilhelm Edmund Rappé (ur. 17 listopada 1883 w Stanisławowie, zm. 25 stycznia 1975 we Lwowie) – polski doktor prawa, docent prawa administracyjnego, znawca prawa fundacyjnego, wykładowca, urzędnik II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 17 listopada 1883 w Stanisławowie jako jedno z sześciorga dzieci Wilhelma Antoniego Franciszka Rappé (1835–1900) i Wincenty z domu Witt (lub With, 1853–1908)A. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 177–178.. Uczęszczał do gimnazjów w rodzinnym mieście, a po śmierci ojca od 1900 we Lwowie do V Gimnazjum, gdzie 24 czerwca 1902 zdał maturęA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 178.. W latach 1902–1905 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu LwowskiegoA. Redzik, K. Rzemieniecki, Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra”, nr 7–8 z 2010, s. 178–179 (dokładny opis studiów)., uczestnicząc w seminariach z prawa rzymskiego prof. Ignacego Koschembahr–Łyskowskiego, prof. Stanisława Szachowskiego, z prawa kościelnego prof. Władysława Abrahama oraz z prawa karnego Feliksa Gryzieckiego. W 1906 uzyskał absolutorium, a w 1908 tytuł doktora prawA. Redzik, K.