Konstanty Haller (ur. 2 czerwca 1874 w Pułtusku, zm. 9 listopada 1959 w Warszawie) – pułkownik saperów inżynier Wojska Polskiego.
Życiorys Konstanty Haller urodził się 2 czerwca 1874 roku w Pułtusku. Syn Włodzimierza i Marii z Puksztów.
W 1891 roku ukończył Pskowski Korpus Kadetów, a dwa lata później Konstantynowską Szkołę Wojskową w Piotrogrodzie. Do 1899 roku był oficerem 2 Brygady Artylerii Grenadierów. W 1902 roku ukończył Nikołajewską Akademię Inżynieryjną w Petersburgu, po czym wyznaczono go na kierownika robót budowlanych i fortyfikacyjnych w Dagestańskim Dystansie Inżynieryjnym, gdzie przebywał do 1910 roku. W 1902 ożenił się też z Heleną Jałozo. W latach 1911–1918 pracował na różnych stanowiskach kierowniczo-budowlanych w Fortecy Grodzieńskiej m.in. przy budowie Twierdzy Karsie 1911–1915Słownik Biograficzny Techników Polskich T.III str.133. W lipcu 1918 roku dostał się pod władzę wojskową kozaków dońskich i wyznaczony został na szefa bazy materiałowej, a w roku następnym – na szefa oddziału budowlanego Zarządu Wojskowych Inżynierów Wojska Dońskiego w Armii gen. Antona Denikina. Następnie był inżynierem Korpusu Dońskiego i szefem Wojskowego Zarządu Inżynieryjnego Wojsk Dońskich.