Krytonosek samotny (Scytalopus meridanus) – gatunek małego ptaka z rodziny krytonosowatych (Rhinocryptidae). Występuje endemicznie w Andach w północno-zachodniej Wenezueli. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy takson ten opisał Carl Eduard Hellmayr w 1922. Holotyp pochodził z Sierra de la Culata, został odłowiony na wysokości bliskiej 4000 m n.p.m. Hellmayr przydzielił mu nazwę Scytalopus latebricola meridanus, uznając krytonoska samotnego za podgatunek krytonoska brunatnego (S. latebricola). Oba te gatunki różnią się głosem. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje S. meridanus za osobny gatunek i wyróżnia dwa jego podgatunki: S. m. meridanus i S. m. fuscicauda. Podgatunek fuscicauda również jako pierwszy opisał Hellmayr w 1922. Nadał mu nazwę Scytalopus griseicollis fuscicauda, uznając go za podgatunek krytonoska szarawego (S. griseicollis). Niektórzy późniejsi autorzy podnosili takson fuscicauda do rangi osobnego gatunku. To że meridanus i fuscicauda są przedstawicielami tego samego gatunku, potwierdzono dopiero w 2008 roku.
Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: krytonosek samotny (S. m. meridanus) Hellmayr, 1922 – wenezuelskie stany Mérida i Táchira krytonosek jasnolicy (S. m.