dyplomy Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich.
W latach 1978–1983 wykładał na wydziale Grafiki ASP w Warszawie, gdzie prowadził pierwszą Pracownię Projektowania Typograficznego.
Przez wiele lat, począwszy od 1969 roku, uczestniczył w pracach jury Konkursu Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek na „Najpiękniejszą Książkę Roku”.
Był honorowym członkiem Stowarzyszenia Wydawców i Typografów Wysp Brytyjskich Double Crown Club, jednym z dziesięciu pochodzących spoza Wielkiej Brytanii, obok Adriana Frutigera i Hermanna Zapfa.
Uważano go za wielki autorytet zawodowy w kwestiach dotyczących typografii, projektowania i wydawania książki. Jego praca nad książkami i akcydensami nie ograniczała się do stworzenia projektu, czuwał również nad wykonawstwem, świetnie się orientując we wszystkich etapach powstawania książki. Znany głównie jako typograf i grafik był także introligatorem, uczniem Bonawentury Lenarta. Oprócz prac nad faksymilowym wydaniem Kodeksu Behema czuwał nad oprawą konserwatorską oryginału.