Nie pozwolono mu ukończyć studiów, w kolejnych latach utrzymywał się z prac dorywczych.

Po wyjściu z więzienia został aktywnym członkiem Ruch „Wolność i Pokój”, wszedł w skład rady Funduszu Ruchu, publikował w prasie niezależnej, w latach 1987–1989 redagował dział informacyjny w piśmie WiP „Ad vocem”, a także był członkiem redakcji kwartalnika „Pismo Ruchu Wolności Pokój”. Za udział w licznych happeningach i protestach WiP-u wielokrotnie karany był przez kolegia ds. wykroczeń.

Przed wyborami w czerwcu 1989 uczestniczył w organizowaniu kampanii wyborczej kandydatów Komitetu Obywatelskiego w województwie szczecińskim.

Po 1989 nie angażował się w działalność polityczną, do 1998 pracował w branży budowlanej, od 1998 jest pracownikiem Miejskiego Ośrodka Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji w Szczecinie (od 2009 jako kierownik Stadionu Miejskiego im. Floriana Krygiera).

Odznaczenia W 2007 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 2007, nr 54, poz. 609), a w 2022 roku Srebrną Odznaką Honorową Wrocławia.

Przypisy