Bermudo III Alfónsez, zapisywany też Vermudo III (ur. ok. 1017, zm. 4 września 1037 pod Tamarón) – ostatni król Leónu w latach 1028-1037, ostatni męski przedstawiciel dynastii asturyjsko-leońskiej (nazywanej też Perez). .
Życiorys thumb|200px|Hiszpania w 1037 roku po śmierci Bermudo III Bermudo III był jedynym synem (i drugim dzieckiem) z małżeństwa króla Leónu Alfonsa V (ok. 995-1028) i Elviry Menéndez (zm. 1022), córki Menendo Gonzáleza, hrabiego Astorgi i opiekuna Alfonsa V z czasów młodości. Gdy Bermudo III był w wieku ok. 10-11 lat, zmarł jego ojciec, śmiertelnie raniony strzałą podczas oblężenia Viseu. To na nim spoczęła misja nie tylko rządzenia, ale też przedłużenia dynastii. Podobnie jak wcześniej Alfons V, musiał zacząć rządzić w bardzo młodym wieku.
Bezpośrednią opiekę nad władcą sprawowała jego ciotka Urraka. Za jej namową Bermudo miał poślubić Jimenę, siostrę niepełnoletniego hrabiego Kastylii Garcii Sancheza, który zamierzał zawiązać sojusz z Królestwem Leónu skierowany przeciwko Sancho III, królowi Nawarry. Po zamordowaniu Garcii 13 maja 1029 roku (zabiegającego o rękę siostry Bermudo III, Sanchy) tytuł książęcy i ręka Sanchy w 1032 przypadły Ferdynandowi I Kastylijskiemu, chociaż Kastylia formalnie była lennem Leónu. W roku 1034 Ferdynand zaczął domagać się pełnych praw do tronu.