Andrzej Jałowiecki (ur. 30 września 1911 w Wilnie, zm. 4 kwietnia 1943 w Lublinie) – syn Mieczysława Jałowieckiego, prawnik, ekonomista i publicysta, w czasie II wojny światowej dyrektor Rady Głównej Opiekuńczej, zamordowany przez Niemców w niemieckim, nazistowskim obozie koncentracyjnym i jenieckim Lublin (KL) na Majdanku w Lublinie.

Życiorys Był synem polskiego ziemianina, arystokraty Mieczysława Jałowieckiego (1876-1962) i Julii Elżbiety Anny z Wańkowiczów. Ochrzczony w wileńskiej parafii św. Ducha. Siostrą Andrzeja była Krystyna Maria Trumpy (1913-2007). Andrzej Jałowiecki ożenił się z Konstancją z d. Zabłocką (1908-1981), ciotką Stanisława Ignacego Witkiewicza. Z tego związku urodziło się dwoje dzieci, w tym Elżbieta Maria ("Bessy") (1935-) i Michał (1937-2011). Michał, absolwent Politechniki Gdańskiej, od początku lat 80. mieszkał w Perth (Australia).

Andrzej Jałowiecki egzamin maturalny zdał w 1929 roku w męskim Gimnazjum im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Zawodowo zajmował się rynkiem węgla i ekonomią. W ramach działalności publicystycznej publikował liczne artykuły naukowe poświęcone głównie sektorowi węgla kamiennego, wydawane m.in. przez Instytut Śląski w Katowicach. W prasie wypowiadał się również na tematy gospodarcze, w tym w szczególności polityki handlowej i polityki pieniężnej.