Sofroniusz nie inicjował sam manifestacji poparcia dla zjednoczenia, ale przyzwalał duchowieństwu na ich organizowanieL. Leustean, Orthodox Christianity and Nationalism in Nineteenth-Century Southeastern Europe, Oxford University Press, Oxford 2014, ss. 113–114, ..
Jako biskup przetłumaczył na język rumuński (z przekładu greckiego) prace metropolity moskiewskiego Innocentego: opis kaplicy Grobu Pańskiego, akafist do świętych Piotra i Pawła, nabożeństwo ku czci Modesta Jerozolimskiego oraz Ukazanie drogi do Królestwa Niebieskiego. Będąc już metropolitą Mołdawii, zajmował się drukowaniem w monasterze Neamț ksiąg liturgicznych dwunastotomowych Żywotów Świętych przetłumaczonych przez hierodiakona Stefana z tegoż klasztoru.
Po zjednoczeniu księstw naddunajskich Sofroniusz szybko znalazł się w konflikcie z księciem Aleksandrem Janem I oraz premierem i ministrem wyznań Mihailem Kogălniceanu. Metropolita, który początkowo nie chciał wchodzić w konflikt z władzami, nie godził się na podporządkowanie struktur cerkiewnych państwu i konfiskatę majątku monasterów mołdawskich.