Mieczysław Bujak ps. Gryf (ur. 2 kwietnia 1926 w Krakowie, zm. 30 sierpnia 1951 we Wrocławiu) – harcerz, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, więzień stalagów, żołnierz Armii USA, żołnierz oddziału Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, podporucznik ludowego Wojska Polskiego, stracony w rezultacie procesu o kierowanie nieistniejącą organizacją niepodległościową.
Życiorys 240px|thumb|Grób Mieczysława Bujaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Był synem Andrzeja i Bronisławy z domu Gwardzińskiej. Jego ojciec był żołnierzem Legionów, a później znanym piłkarzem Wisły Kraków.
Przed wybuchem wojny był harcerzem. Od 1942 roku został żołnierzem AK, służąc jako łącznik i kolporter podziemnej prasy. W 1943 roku dostał przydział do Obwodu Żywiciel. W okresie od 26 czerwca do 1 sierpnia 1944 roku był dowódcą drużyny w zgrupowaniu AK Kampinos. W powstaniu warszawskim walczył w szeregach Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki”. Po powstaniu dostał się do obozu jenieckiego. Do kwietnia 1945 roku przebywał w stalagach XI A Altengrabow i XI B Fallingbostel. Po uwolnieniu przez wojska amerykańskie w kwietniu 1945 roku służył, w okresie od 12 kwietnia do 10 września 1945 roku, w jednostce pancernej 3 Armii USA. Uczestniczył w walkach na terenie Czechosłowacji.