Petite Terre (dosł. w jęz. franc. Îles de la Petite-Terre – wyspy małej ziemi) – grupa dwóch niezamieszkanychJedynymi mieszkańcami są dwaj strażnicy, którzy jednak nie przebywają na wyspach na stałe. wysp we francuskim departamencie zamorskim Gwadelupa, oddalonych o ok. 10 km na południowy wschód od jednej z głównych wysp Gwadelupy, Grande-Terre i leżących w jednej trzeciej drogi między La Désirade a Marie-Galante. To właśnie na zasadzie kontrastu z Grande-Terre Petite Terre otrzymały swoją nazwę.
Historia Chociaż wyspy odkrył już w 1493 Krzysztof Kolumb, to do XVIII w. pozostawały niezamieszkane ze względu na brak dostępności wody. Trzeba jednak zaznaczyć, że były one zamieszkane przez Karaibów i Arawaków mniej więcej w latach 600-1500 i służyły jako baza wypadowa do połowów, a nawet wykorzystywane rolniczo. Od XVIII w. na Petite Terre zaczęli sprowadzać się, zwłaszcza z La Désirade, osadnicy hodujący bawełnę, ale także bataty czy dynie. Jako źródło wody musieli wykorzystywać deszczówkę. Ze względu na jej ograniczone zasoby na wyspie istniały 4 domy, w których stale lub czasowo przebywało 4 do 7 rodzin. Na wyspie znajduje się najstarsza latarnia morska na Gwadelupie (z 1840), osiągająca 35 m wysokości.