Mina „Pałąk” Mina przeciwtransportowa typu „Pałąk” mogła być wykonywana w warunkach polowych. Składała się z: drewnianego korpusu z pokrywą, ładunku materiału wybuchowego o ciężarze 1 kg i dwóch zapalników ZZ-42. Górne krawędzie ścian bocznych korpusu od środka ku ścianom czołowym były ścięte. Uzbrajania i rozbrajania miny dokonywano przez trójkątne wycięcia w ścianach czołowych. Po jej uzbrojeniu miała zamocowane dwa druty łączące pokrywę z zawleczkami zapalników. Wybuch miny następował po naciśnięciu na jeden z dwóch końców pokrywy, która działając jak dźwignia dwuramienna, powodowała wyciągnięcie zawleczki z zapalnika. Wymiary miny wynosiły: 260×190×120 mm, a jej ciężar wahał się w granicach 2,5–3 kg.
Nieetatowe miny przeciwtransportowe Rodzaj fugasów, wykonywanych z granatów ręcznych, pocisków artyleryjskich i standardowych ładunków materiału wybuchowego. Miny tego typu sporządzano w warunkach polowych i stosowano dość często, zwłaszcza pod koniec wojny. Miały różną konstrukcję, nieraz bardzo pomysłową, zależną od posiadanych materiałów i środków oraz inteligencji i doświadczenia wykonujących je saperów. Spotykało się np.