mały|Grób Michała Ambrosa na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Michał Ambros (ur. 26 września 1891 w Chlebowicach, zm. 2 lipca 1984 w Warszawie) – polski pedagog, bibliotekarz i bibliograf.
Życiorys W wieku 26 lat (1917) ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Lwowskim. Przez 10 lat (1917–1927) pracował jako nauczyciel, głównie w gimnazjach i seminariach nauczycielskich, w granicach lwowskiego okręgu szkolnego. Prowadził w nich lekcje języka polskiego, łaciny, greki oraz zajęcia z propedeutyki historii i filozofii. W tym samym czasie (1918–1919) pracował w różnych bibliotekach, m.in. w bibliotece byłego Archiwum Wojskowego, bibliotekach oświatowych Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz lwowskich bibliotekach szkolnych i pedagogicznych. Do wybuchu II wojny światowej (1928–1939) był etatowym pracownikiem biblioteki Uniwersytetu Stefana Batorego, w której przez 3 lata (1931–1933) administrował Działem Książek, a przez następne 6 lat (1933–1939) kierował Działem Czytelnictwa. W 1933 uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie Stefana Batorego. Był prekursorem wśród bibliotekarzy, gdyż jako pierwszy zorganizował samodzielny oddział informacji spośród wszystkich polskich bibliotek uniwersyteckich.