Emil Holuka-Charzewski, właśc. Emil Holuka2 lipca 1922 roku Naczelny Wódz i Naczelnik Państwa uznał majorowi intendentowi Emilowi Holuce przybrane nazwisko „Charzewski” (Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 23 z 26 lipca 1922 roku, s. 565.). W Rocznikach Oficerskich z 1923 i 1924 roku oraz w Roczniku Oficerskim Rezerw z 1934 figurował jako „Emil Holuka-Charzewski”, natomiast w Roczniku Oficerskim z 1928 roku jako „Emil Charzewski”. W wydaniach Monitora Polskiego informujących o odznaczeniu podano tożsamość „Emil Charzewski” (M.P. z 1930 r. nr 98, poz. 143.) oraz „Emil Holuka-Charzewski” (M.P. z 1932 r. nr 64, poz. 82.). W wydanej przez siebie ulotce (prawdopodobnie wyborczej) z 1935 przedstawił się jako „Emil Charzewski”. ps. „Husacki”, „Emil” (ur. 28 września 1884 lub 27 września 1890 w Raczkowej, zm. 1944) – major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego.