Brygada Zapasowa Wojsk Litwy Środkowej – brygada Wojska Litwy Środkowej.
Historia brygady Na podstawie rozkazu Nr 4 Naczelnego Dowódcy Wojsk Litwy Środkowej z dnia 24 lutego 1921 roku dotychczasowy I Korpus został przemianowany na Grupę Wojsk Litwy Środkowej. Dwa dni później generał podporucznik Antoni Longin Baranowski pełniący czasowo, w zastępstwie, obowiązki dowódcy Grupy wydał rozkaz organizacyjny Nr 1, w którym nakazał szefowi sztabu, podpułkownikowi Sztabu Generalnego Ludwikowi Lichtarowiczowi przeprowadzić reorganizację korpusu. Wspomniana reorganizacja miała być przeprowadzona do 1 marca 1921 roku na następujących zasadach: Brygada Zapasowa została rozformowana, wszystkie bataliony zapasowe zostały podporządkowane dowódcom pułków piechoty, ogólny nadzór nad batalionami zapasowymi sprawować mieli dowódcy 1 i 2 Dywizji Piechoty Litewsko-Białoruskiej, Kadra Oddzielnego Batalionu Zapasowego została przemianowana na Batalion Zapasowy Strzelców Wojsk Litwy Środkowej, czasowo podporządkowany dowódcy Grupy Wojsk Litwy Środkowej, Bateria Zapasowa podporządkowana Inspektorowi Artylerii Grupy Wojsk Litwy Środkowej, Szkoła Podoficerska Brygady Zapasowej weszła w skład Szkoły Podoficerskiej funkcjonującej przy Oddziale III Sztabu Grupy Wojsk Litwy Środkowej, Szwadron Zapasowy został podporządkowany bezpośrednio dowódcy