W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 20 lipca 1908 został mianowany na posadę weterynarza miejskiego w Sanoku i w kolejnych latach sprawował to stanowisko••••••. Był członkiem oddziału sanockiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego oraz delegatem do komisji licencjonującej••. Jako weterynarz miejski wygłaszał wykłady podczas kursu rolniczo-hodowlanego i weterynaryjnego w Sanoku w 1909.
thumb|Nagrobek Teofila i Eugenii Kondyjowskich Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana lekarza weterynarii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został awansowany do stopnia majora lekarza weterynarii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1923, 1924 pełnił funkcję lekarza weterynarii w 2 pułku artylerii górskiej w Przemyślu (jako oficer przydzielony do stanu pułku z innego korpusu osobowego). W 1923, 1924 pozostawał oficerem nadetatowym w Kadrze Okręgowego Szpitala Koni nr X w Przemyślu. Był przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu. Z dniem 30 września 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. Jako emerytowany oficer zamieszkiwał w Sanoku.