Archieparchia bejrucka (łac. Archieparchia Berytensis Maronitarum) – archidiecezja Kościoła maronickiego z siedzibą w Bejrucie, obejmująca swoim zasięgiem środkowo-zachodni obszar Libanu. Terytorium Obszar archieparchii bejruckiej obejmuje 129 parafii na terytorium muhafazy Bejrut i w centralnej części muhafazy Dżabal Lubnan. Główną świątynią jest katedra św. Jerzego w Bejrucie. Historia Obecność sporej społeczności maronitów w Bejrucie w okresie wypraw krzyżowych poświadczył Wilhelm z Tyru. Wraz z odejściem krzyżowców, liczebność wspólnoty maronickiej musiała nieuchronnie spadać.

Pierwszym znanym biskupem Bejrutu był Youssef (Józef), wzmiankowany w 1577 w rocznikach patriarchy Stefana Douaihy. Nie wiadomo jednak, czy był to pierwszy maronicki biskup w tym mieście.

Wzmianka o kolejnym biskupie pojawia się ponad sto lat później. Był nim inny Józef (Youssef as-Sami) z Damaszku (1691). Od tego momentu lista biskupów bejruckich jest już kompletna.

Wśród miejscowych ordynariuszy na wyróżnienie zasługuje Abdallah Qara'ali, wcześniej znany jako reformator maronickiego monastycyzmu, założyciel zakonów aleppinów i baladytów.