HMS Royal Oak – brytyjski pancernik z przełomu XIX i XX wieku. Należał do typu Royal Sovereign. Był to szósty okręt Royal Navy noszący tę nazwę. Nazwa – „królewski dąb” – pochodzi od drzewa, w którym ukrył się Karol II Stuart podczas walk w czasie rewolucji angielskiej
Konstrukcja Pancerniki typu Royal Sovereign zostały zaprojektowane przez sir Williama White’a. W momencie oddania do służby były najpotężniejszymi okrętami wojennymi na świecie.
HMS „Royal Oak” posiadał artylerię główną kalibru 343 mm rozmieszczoną w dwóch dwudziałowych barbetach. Artyleria średnia składała się z 10 dział kalibru 152 mm, a lekka z 16 dział 57 mm i 12 dział 47 mm. Pancernik posiadał także siedem wyrzutni torpedowych (pięć nawodnych i dwie poniżej linii wodnej). Opancerzenie miało grubość 457 mm w pasie głównym, zmniejszając się po stronie dziobowej i rufowej do 356 mm, a w pasie górnym wynosiło od 102 do 76 mm.
Okręt miał wysoką wolną burtę, co poprawiało jego walory morskie przy znacznej masie. Początkowo jednak nadmiernie kołysał się na wzburzonym morzu, co zostało skorygowane przez zamontowanie stępki przechyłowej w latach 1894–1895.
Pancerniki typu Royal Sovereign były bardzo szybkie jak na swoje czasy.