Podjął pracę nauczyciela gimnazjalnego, prawdopodobnie w Chełmży. Pracując jako nauczyciel publicznej szkoły powszechnej w Wejherowie, został mianowany prowizorycznym zastępcą inspektora szkolnego na powiat morski z dniem 1 października 1932. W okresie II Rzeczypospolitej pełnił funkcję inspektora szkolnego w Brodnicy, w Wejherowie. Został także dyrektorem gimnazjum na Pomorzu. W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 września 1931. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do 66 Pułku Piechoty w garnizonie Chełmno i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia.
Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej pracował jako nauczyciel w Horohoryniu. Przebywał na obszarze Wołynia. Po ataku Niemiec na ZSRR w połowie 1941 został aresztowany, po czym zbiegł z transportu. W okresie okupacji niemieckiej początkowo działał w konspiracji w Warszawie, gdzie od 1941 był referentem opieki nad dzieckiem w delegaturze warszawskiej Rady Głównej Opiekuńczej, a od wiosny 1942 pracował w Departamencie Oświaty i Kultury Delegatury Rządu na Kraj. Czasowo przebywał także w rodzinnej Pysznica podejmując tam działalność konspiracyjną.