Józef Kozłowski pseud. Las, Vis, J. Kawecki (ur. 19 marca 1910 w Demeniu (obecnie Łotwa)Według Golika i in. (2013) urodził się w miejscowości Samen (obecnie Łotwa)., zm. 12 sierpnia 1949 w Warszawie) – gajowy, komendant „XVI” Okręgu NZW, skazany na śmierć przez władze stalinowskie Polski Ludowej.
Życiorys thumb|240px|Groby Mariana Kaczmarka ps. „Paweł” i Józefa Kozłowskiego ps. Las w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Był synem Michała i Teodory z domu Jurkjan. Ukończył 7 klas szkoły powszechnej. W latach 1931–1932 służył w 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie, uzyskał stopień podoficerski. Później pracował jako gajowy w Kotłowcu (gmina Kurzeniec). Po wejściu Armii Czerwonej na Wileńszczyznę ukrywał się (w latach 1939–1941, w rejonie Święcian) przed aresztowaniem i wywózką. Od 1940 roku uczestniczył w konspiracji niepodległościowej, prawdopodobnie później należał do AK. W końcu 1943 roku został zmobilizowany przez niemiecko-białoruskie władze administracyjne do białoruskiej formacji policyjnej pełniącej zadania ochronne przed partyzantką sowiecką (pododdział tej formacji – 50 ludzi, kwaterujący w Starej Wilejce określany był potocznie jako „Legion Polski”). Według innego źródła z rozkazu AK wstąpił do kompanii polskiej w tzw. Legionie Białoruskim.