thumb|240px|Grób Stanisława Kutryba ps. Ryś w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Stanisław Kutryb pseud. Ryś, Rekin (ur. 7 maja 1925 w Oborczyskach, zm. 19 maja 1949 w Warszawie) – żołnierz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, skazany na śmierć przez władze stalinowskie PRL.
Życiorys Był synem Stanisława i Marii z domu Duszak. We wrześniu 1946 roku został powołany do ludowego Wojska Polskiego. Zaczął się ukrywać, a w dwa miesiące później dołączył do oddziału partyzanckiego PAS „XVI” Okręgu NZW dowodzonego przez Józefa Kozłowskiego „Lasa”. W styczniu 1947 roku został przydzielony do patrolu Bolesława Szyszki „Klona” działających w powiatach: ostrołęckim i przasnyskim. Pełnił również służbę ochronną przy sztabie „XVI” Okręgu NZW. Po reorganizacji okręgu, wprowadzonej przez Kozłowskiego wiosną i latem 1947 roku, został skierowany do patrolu PAS Komendy Powiatu NZW o kryptonimie „Orłowo”, dowodzonego przez Wacława Mówińskiego „Szczygła”. W lipcu 1948 roku Stanisław Kutryb przeszedł do patrolu komendy powiatowej „Płomień”. Ukrywał się wraz ze Stanisławem Bączkiem „Wiewiórką” w leśnym „bunkrze” na terenie gminy Baranowo. Obaj żołnierze, zdradzeni przez agenta o pseudonimie „Błyskawica”, zostali ujęci 3 października 1948 roku przez grupę operacyjną UB.