Jaskinia Malowideł (port. Caverna da Pedra Pintada) – płytka, szeroka jaskinia położona w pobliżu brazylijskiego miasta Monte Alegre, w której odkryto ślady ludzkiej egzystencji datowane na 13 000 lat.
Jej nazwa pochodzi od licznych skalnych rysunków, które przedstawiają m.in. ludzi, figury geometryczne oraz odciski dłoni. Na podstawie przeprowadzonych badań pigmentu ustalono, że malowidła są najstarszymi jakie odkryto w obu Amerykach.
Odkrycie i badania Jaskinię odkrył w 1849 roku angielski przyrodnik Alfred Russel Wallace, który szkicował napotkane w okolicy skalne rysunki. Później zorganizowano kilka wypraw badawczych, jednak większość z nich ograniczyła się do skopiowania przedstawionych tam malowideł. Poważniejsze badania przeprowadziła dopiero na początku lat 90. XX wieku Anna Roosevelt. Wówczas okazało się, że w jaskini poza malowidłami, znajduje się prehistoryczne śmietnisko. Kilka centymetrów pod ostatnią, jak się wydawało, zamieszkałą warstwą odkryła kolejną. Znajdowały się w niej m.in. pozostałości farby, jedzenia, roślin oraz grotów, co sugeruje, że pierwsi mieszkańcy jaskini prowadzili zbieracko-łowiecki tryb życia. Na podstawie analizy znalezionego pigmentu wiek najstarszej warstwy oszacowano na 13 000 lat.