Dirk V (także Teodoryk V; ur. ok. 1052, zm. 17 czerwca 1091 w Geldrii) – ósmy hrabia Holandii (nazywanej wówczas Fryzją) z rodu Gerolfingów od 1061 roku do swojej śmierci. W 1083 roku został nazwany comes hollandensis (komes/hrabia holenderski), co można uznać za pierwsze wymienienie takiego tytułu.

Życiorys Był najstarszym synem Florisa I (Florencjusza I; panował 1049–1061) oraz Gertrudy saskiej (ok. 1030–1113), córki księcia Saksonii Bernarda II. Władzę objął w młodym wieku, prawdopodobnie mając 9–10 lat. Korzystając z młodego wieku władcy tereny Fryzji zajął Willem I van Gelre, biskup Utrechtu, korzystając z pomocy księcia Górnej Lotaryngii Gotfryda III (IV) Garbatego, podporządkowując sobie Fryzów. Prawa biskupa do Holandii potwierdził zwierzchnik obydwu, cesarz Henryk IV Salicki w dokumentach z 30 kwietnia i 2 maja 1064 roku. Dirkowi zostawiono jefynie tereny u ujścia Renu i na zachód od wyspy Terschelling (tzw. Vlie) – na jednej z wysp Zelandii schronił się razem z Gertrudą saską. Jego matka, pełniąca funkcję regentki, wkrótce wyszła za Roberta I (był z Gertrudą regentem do 1071), dziedzica hrabstwa Flandrii i młodszego syna Baldwina V. Baldwin dał Dirkowi jako apanaż część Flandrii z wyspami na zachód od ujścia Skaldy.