Jean Sénac (ur. 29 listopada 1926 w Bani Saf, zm. 30 sierpnia 1973 w Algierze) – algierski poeta i działacz Frontu Wyzwolenia Narodowego, pochodzenia francuskiego. Tworzył w języku francuskim.
Życiorys Rodzina jego matki miała katalońsko-francuskie pochodzenie, przyszłego poetę wychowywał razem z matką ojczym, zaś jego biologiczny ojciec pozostał nieznany. Poeta, a po nim jego biografowie sugerowali, że jego ojciec mógł być Cyganem. Pierwsze wiersze Sénac napisał w wieku piętnastu lat. Ukończył szkołę podstawową w ubogiej dzielnicy Oranu, następnie podjął naukę w szkole średniej, lecz nie ukończył jej z powodu trudnej sytuacji materialnej. Był nauczycielem w Mascarze, zaś w latach 1944-1946 służył w wojsku. W tym czasie poznawał literaturę francuską - twórczość Paula Verlaine'a, Alberta Camusa, André Gide'a, Paula Éluarda, Edmonda Bruna, Roberta Randau. W 1946 był współtwórcą koła literackiego Lélian. W 1949 zatrudnił się jako redaktor w radiu Algier. W latach 1950–1952 razem z grupą innych poetów wydawał francuskojęzyczne pismo literackie "Słońce", które ostatecznie zbankrutowałoJ. Bielawski, J. Kozłowska, E. Machut-Mendecka, K. Skarżyńska-Bocheńska, Nowa i współczesna literatura arabska XIX i XX w. Literatura arabskiego Maghrebu, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, s.