Stanisław Plappert (ur. 25 kwietnia 1888 w Krakowie, zm. 2 marca 1956) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 25 kwietnia 1888 w Krakowie, w rodzinie Antoniego (1839–1910), majora cesarskiej i królewskiej Armii, odznaczonego Krzyżem Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną (1878), i Felicji z Cieszyńskich (1858–1945)..

W 1909 rozpoczął pełnić zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Został wcielony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 20 w Krakowie. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na froncie rosyjskim w czasie I wojny światowej. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1909, a na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 maja 1912 w korpusie oficerów piechoty. W 1914 dostał się do rosyjskiej niewoli. Przebywał w Pietropawłowsku, w ówczesnym obwodzie akmolińskim.. W 1918, po powrocie z niewoli, działał w tajnej organizacji niepodległościowej „Wolność”.