Zdzisław Walenty Arentowicz (ur. 8 listopada 1890 w Krośniewicach, zm. 5 stycznia 1956 we Włocławku) – polski poeta i publicysta, działacz kulturalny Kujaw.
Młodość i edukacja Urodził się w rodzinie rolnika Leonarda i Franciszki z Sutorowskich. Miał rodzeństwo, starszą siostrę Cecylię i młodszego brata Józefa. Rodzina Arentowiczów mieszkała wówczas we Wdowinie. W 1901 roku zamieszkał we Włocławku u swoich dziadków od strony matki, gdzie pobierał nauki. W latach 1903–1910 był uczniem Włocławskiej Szkoły Handlowej (dzisiejszego Liceum Ziemi Kujawskiej). W 1905 roku brał udział w strajku uczniów WSH, a w latach 1908–1910 pisał artykuły o historii Polski do szkolnej gazetki „Pobudka”, zakazanej przez władze zaboru. Publikował tam też swoje pierwsze poematy. Współorganizował włocławski oddział Organizacji Młodzieży Narodowej.
W 1910 roku rozpoczął studia z historii literatury na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1911 roku przeszedł na Uniwersytet we Fryburgu pod kierownictwem prof. Stanisława Dobrzyckiego.
I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku został zmuszony do przerwania nauki w związku z trudną sytuacją materialną. Wrócił do Włocławka, gdzie do 1916 roku pracował jako nauczyciel.