Po II wojnie światowej mały|250px|Grób Zdzisława Arentowicza na Cmentarzu Komulanym we Włocławku Do Włocławka powrócił wraz z rodziną w kwietniu 1945 roku, gdzie powrócił do działalności na rzecz kultury. Już w maju współtworzył amatorski teatr nazwany Stowarzyszenie Teatru Ziemi Kujawskiej, który przekształcił w teatr półzawodowy.
21 grudnia 1945 roku został wybrany prezesem Zarządu Oddziału Kujawskiego PTK, funkcję tę pełnił do 1952 roku. W 1946 roku został wybrany grodzkim referentem kultury i sztuki przy Zarządzie Miejskim. Z jego inicjatywy powstał w tym roku Klub Literacko-Artystyczny we Włocławku, którego został prezesem.
W 1951 roku został członkiem Związku Literatów Polskich. Do końca życia kontynuował swoją działalność naukową, twórczą i kulturalną.
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z nauczycielką Elżbietę Szulc (zm. 1945). Miał z nią dwójkę dzieci, córkę Irenę (ur. 1923) i syna Stanisława (ur. 1928). Od 1953 roku do śmierci był żonaty z Teodozją Żbikowską.
Zmarł 5 stycznia 1956 roku, został pochowany na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku (sektor 19-4-52).