Leonardo Bistolfi (ur. 15 marca 1859 w Casale Monferrato, zm. 3 września 1933 w La Loggii) – włoski rzeźbiarz i polityk, przedstawiciel symbolizmu.
W roku 1876 rozpoczął studia u Giosuè Argentiego w mediolańskiej Akademii Sztuk Pięknych di Brera. Od roku 1880 kontynuował naukę u Odoarda Tabacchiego w turyńskiej Accademia Albertina. Prace Bistolfiego z początkowego okresu twórczości (Praczki, Wieczór, Zachód słońca, Kochankowie) zdradzają, że bliskie mu były założenia ruchu scapigliatura, jednak już Anioł śmierci z roku 1882 i popiersie Antonia Fontanesiego z roku 1883 świadczą o fascynacji symbolizmem, któremu pozostał wierny do końca życia. Jest autorem medalionów i rzeźbiarskich portretów ukazujących włoskie osobistości: malarza Lorenza Delleaniego, królów Wiktora Emanuela II i Humberta I, kryminologa Cesare Lombrosa, pisarzy Edmonda De Amicisa i Vittoria Berseazia oraz publicystę Emilia TrevesaDonatella Taverna, Leonardo Bistolfi dalla formazione a Brera alla grande esposizione di Torino, „Studi Piemontesi”, 1983, t. XII, s. 339-351..