lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W marcu 1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego na stanowisku pomocnika komendanta do spraw gospodarczych.
Pracował jako specjalista internista w Warszawie.
Wobec zagrożenia wybuchem konfliktu zbrojnego w 1939 został zmobilizowany w Przemyślu. Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia, gdzie został rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 i tam pogrzebany. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 272. Ponadto przy zwłokach Włodzimierza Dobrowolskiego zostały odnalezione: wojskowy znak tożsamości i słuchawka. 28 lipca 2000 nastąpiło oficjalne otwarcie – w tym miejscu – Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu.