Twórczość Haddad zaczął tworzyć podczas pobytu we Francji. Największy wpływ na jego poezję miały wiersze poetów francuskiego ruchu oporu, Paula Éluarda i Louisa Aragona. W tonie zbliżonym do utworów wymienionych twórców utrzymane były dwa wydane we Francji tomy poezji Haddada: Nieszczęście w niebezpieczeństwie opublikowany w 1956 oraz Słuchaj, a ja cię zawołam z 1961. Od 1958 do 1961 Haddad tworzył również powieści, w których ukazywał sytuację Algierczyków pod kolonialnym panowaniem francuskim, opisywał ich walkę o niepodległość. Kolejno wydał cztery powieści: Ostatni obraz, w 1958 Podaruję ci gazelę, w 1958 Uczeń i lekcja, w 1960 Wybrzeże Kwiatów nie odpowiada..., w 1961.
W powieści Ostatni obraz Haddad przedstawił dylematy młodej algierskiej inteligencji w przededniu wojny o wyzwolenie. Głównym bohaterem utworu jest inżynier Sa'id, zaręczony z Francuzką. Zrozpaczony po śmierci ukochanej, która przed wyjazdem do Francji została przypadkowo zastrzelona przez partyzantów, oraz wysadzenie przez nich w powietrze mostu, który sam niegdyś budował, wywołują w nim niepokój wewnętrzny i rozterki. Ostatecznie jednak bohater również dołącza do algierskiego oddziału i ginie w walce. W powieści Podaruję ci gazelę Haddad opisał własne doświadczenia, przedstawiając postać algierskiego literata w Paryżu.