Maurycy (Mojżesz) Broch (ur. 31 stycznia 1888 w Nakle, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski Żyd, doktor praw, adwokat i radny w Turce, porucznik taborów rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Samuela i Sary z domu Weintraub. Ukończył studia prawnicze. W lutym 1914 jako kandydat adwokacki uzyskał tytuł naukowy doktora na Wydziale Prawa Uniwersytet Franciszkańskiego we Lwowie. Podczas I wojny światowej, w latach 1916–1918 służył w c. i k. armii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w 1920 wstąpił do Wojska Polskiego. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej brał udział w wyprawie kijowskiej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 76. lokatą w korpusie oficerów rezerwy taborów. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 5 Dywizjonu Taborów w Bochni. Później został przydzielony do 3 dywizjonu taborów w Sokółce, a od 1930 do 10 dywizjonu taborów w Przemyślu (następnie w Radymnie).
W czerwcu 1919 został zastępcą członka dyrekcji stowarzyszenia spożywczego „Byt” we Lwowie. W okresie międzywojennym pracował jako adwokat prowadząc kancelarię w Turce. Został radnym w tym mieście.