Południowe Zadunaje Na południowym Zadunaju (węg. Dunántúl) akcja internowania rozpoczęła się już w dniu wydania rozkazu 22.12.1944. Z położonej w komitacie Baranya miejscowości Babarc zabrano 84 osoby. 23 grudnia kolej padła na Magyartelek, 25 grudnia na Csikóstőttős, a potem jeszcze, również w czasie Bożego Narodzenia, internowano ludzi z wielu okolicznych osiedli. W Peczu i Siklósu rozkaz ogłoszono 26 grudnia, a w Palotabozsoku tego dnia rozpoczęto internowanie. W komitacie Baranya deportowano cywilów z 69 miejscowości, z których aż 49 leżało w dwóch powiatach (Siklós i Szentlőrinc), gdzie żyła nieliczna grupa osób pochodzenia niemieckiego i o niemieckich nazwiskach.
26.12.1945 r. wywieziono ludzi z miejscowości Lad w komitacie Somogy. Z Kiskeresztúr, Bőszénfá, Bonnya, Somogyszil i Gadács sowieccy żołnierze wywozili osoby przeznaczone do deportacji do końca grudnia.
W komitacie Tolna obóz zbiorczy utworzono w Szekszárdzie, gdzie "zmobilizowani" spędzali zwykle 10-14 dni ze względu na kontrolę stanu osobowego, rewizje, uwolnienia i oczekiwanie na nowe grupy, a następnie przekazywano ich do miasta Baja.