Podobnie postąpił wobec przybyłego w maju 1598 roku paszy Muhammada Taby.
Pasza Dżaudar nie wierzył w zajęcie Dendi, zdecydował więc skierować swe działania na Masinę. W 1598 roku wyruszył przeciwko sprzymierzonym armiom Fulbe i Bambara dowodzonym przez Mamadi Amina. Dżaudar ponownie poczuł się zagrożony, tym razem ze strony kaida al-Mustafy, który szczególnie wyróżnił się w walce. Pasza oddał armii decyzję, kto ma nią dowodzić, tworząc w ten sposób precedens. Wojownicy potwierdzili władzę paszy, a kaid został zabity.
Dżaudar otrzymał od sułtana pod koniec roku 1598 nakaz powrotu do Maroka. Odmówił, argumentując groźbą ataku ze strony Fulbe i Mali. Zmienił zdanie, gdy od przybyłego w lutym 1599 roku paszy Amara dowiedział się, iż sułtan przywrócił go do łask. Do Marrakeszu dotarł 4 lipca 1599 roku, przywożąc ze sobą wielu niewolników oraz 30 wielbłądów obładowanych złotem i drogimi towarami.