W dzieciństwie, z uwagi na stan zdrowia matki zamieszkiwał z nią i z bratem Wiktorem we włoskim Meran, od maja 1891 przeprowadzili się do objętego i odremontowanego przez ojca zamku w Wysuczce, od listopada 1891 przebywali w tyrolskim Mühlbach, a od 1892 w Zakopanem. W tym czasie jego ojciec był starostą we Lwowie, a następnie – aby być bliżej synów i chorej żony – od grudnia 1892 był starostą w Nowym Targu. Wkrótce potem jego matka zmarła 9 stycznia 1893 w Zakopanem. Po odejściu ojca z posady starosty nowotarskiego powrócił z nim i z bratem do Wysuczki. W 1903 jako prywatysta zdał z wynikiem celującym egzamin dojrzałości w C.K. I Gimnazjum w Tarnopolu.

W wydziale okręgowym w Borszczowie C.K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego od około 1913 był zastępcą delegata (do około tego roku działaczem tej organizacji był jego ojciec. Po ojcu został drugim ordynatem na Wysuczce. Prowadził tam winnicę, która obejmując 30 ha terenu w okresie II Rzeczypospolitej była największą na polskich Kresach. U kresu II RP Winnica w Wysuczce była jedną z dwóch w Polsce wytwarzających wyłącznie wina gronowe.