Zbigniew Leon Żekanowski – polski matematyk, współtwórca szkoły geometrii różniczkowej na Politechnice Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa Żekanowskiego i Anastazji z domu Kasper. W 1952 ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, rok później został pracownikiem naukowym Politechniki Warszawskiej. W 1955 pracował w charakterze tłumacza z języka angielskiego w Misji Polskiej do Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W 1965 uzyskał stopień doktora nauk matematycznych na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej na podstawie rozprawy Pewne własności afinorów samo-dualnych w przestrzeni Riemanna V2m; promotorem był prof. Włodzimierz Wrona. W latach 1967–1968 przebywał na stażu naukowym w Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym im. M.W. Łomonosowa (opiekunem był prof. Piotr Konstantynowicz Raszewski) oraz Kazańskim Uniwersytecie Państwowym (opiekunem był prof. Aleksander Pietrowicz Norden). W 1969 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk matematycznych w zakresie geometrii różniczkowej w Instytucie Matematyki Politechniki Warszawskiej, na podstawie rozprawy On Certain Generalization of the Concept of a Self Dual Tensor, and a Killing Tensor in a Vn. Od 1972 był organizatorem i współorganizatorem (razem z prof.