thumb|Król Sahle Syllasje Sahle Syllasje (inny zapis Sahle Selassie) (gyyz; ሣህለ ሥላሴ, co znaczy Łaska Trójcy Świętej) (ur. 1795, zm. 22 października 1847) – władca Szeua w latach 1813-1847. Najpierw nosił tytuł meridazmacza, a następnie negusa. Był jednym z najważniejszych możnowładców w Etiopii w czasach rozbicia dzielnicowego, zwanego Zemene mesafynt i jednym z najpotężniejszym królów prowincji Szeua. Był także dziadkiem późniejszego cesarza – Menelika II. Z dynastii wywodzącej się z Szeua pochodził między innymi przedostatni cesarz etiopski – Haile Selassie I, którego Sahle był pradziadkiem.
Początki panowania i polityka wewnętrzna thumb|Sala bankietowa w pałacu Sahle Syllasje Sahle Syllasje objął władzę po śmierci ojca, Uesen Segeda, który został zamordowany przez niewolnika opłaconego przez niechętnych mu możnowładców. Syllasje pomimo młodego wieku skorzystał z okazji sięgnięcia po władzę i wyruszył z klasztou w Sela Dingay, gdzie studiował i przy poparciu krewnych swojej matki Zenebeuerk został władcą w Szeua. Jako pierwszy z władców dynastii szeuańskiej zaczął używać tytułu negusa i używał pieczęci opatrzonej napisem: „Sahle Syllasje negus Szeua, Galla i Adal”. Król przeprowadził reformę administracyjną, oraz zmienił prawo karne.