Dom nr 7 zaprojektowany przez Radinga wraz z domem nr 31 autorstwa Hansa Scharouna przeznaczonym dla osób samotnych i bezdzietnych małżeństw był jednym z dwóch najchętniej odwiedzanych domów z całego osiedla.
Po zamknięciu wystawy właściciel obiektu czyli spółka Siedlungsgesellschaft Breslau A.G. postanowiła wynająć na okres dwóch lat domy w celu eksperymentalnego sprawdzenia założeń nowej architektury. Lokatorami nowego osiedla zostali w większości pracownicy Akademii Sztuki, artyści i przedstawiciele wolnych zawodów. W dawnym domu nr 7 mieszkali przed rokiem 1945 między innymi znani artyści, tacy jak rzeźbiarz Robert Bednorz, profesor wrocławskiej akademii oraz Georg Muche – jeden z pierwszych malarzy abstrakcyjnych w Niemczech, Johannes Molzahn – malarz, grafik i fotograf, Gerhard Neumann – malarz abstrakcyjny. W latach trzydziestych dokonano dwóch zmian we wnętrzach budynku. W roku 1931 powstał projekt urządzenia na parterze szkoły waldorfskiej z dwiema salami lekcyjnymi i zapleczem sanitarnym. Jednak już w roku 1935 w jej miejscu urządzono trzy dodatkowe mieszkania. Autorami tego ostatniego projektu byli Paul Heim i Albert Kempter.