Te z nich, które przedstawiały sceny z Dżataki zostały skopiowane z płytek zdobiących świątynię Ananda w Paganie. Rysunek każdej skopiowanej płytki został skontrolowany przez królewskiego doradcę duchowego pod kątem zgodności z treścią pism buddyjskich. Z nieznanego powodu płytki nie znalazły się w przeznaczonych dla nich niszach, a do naszych czasów przetrwało tylko kilkaset z nichW latach 80. skradziono kolekcję kilkuset płytek znajdującą się w budynku nieopodal Pagody. Z tego powodu można dziś oglądać jedynie około 30 płytek, jakie znajdują się w różnych muzeach i w rękach prywatnych kolekcjonerów.
Powód przerwania budowy nie jest znany. Kroniki nie podają też, kiedy zarzucono prace przy budowie pagody – we współczesnych źródłach można znaleźć daty od 1797 do 1812 roku. Opis Hirama Coxa, który odwiedził budowę w roku 1797 przedstawia pagodę w takiej formie, w jakiej znamy ją dzisiaj. Jednak dworskie dokumenty mówią o pracach toczących się jeszcze na początku XIX wieku;